verslagen

RITVERSLAGEN 2011

JULI AUGUSTUS SEPTEMBER

MAART 2011

6 Maart:

Bestemming: Sigarenberg

verslag :

verslag : David verzorgde een tochtje richting Diegem. Veel volk voor de eerste rit van de A-ploeg. Er werden soms wat rare kronkels genomen. Als je dacht dat je een helling ging oprijden gingen we net ervoor een straat indraaien. We werden als het ware warm gemaakt voor de komende periode, maar we mochten er nog niet van proeven. Een mooi begin van het seizoen.

Heultje mensenlief. En dat voor de 2de rit. Als dat maar goed komt. Dat was de gedachte. Maar Ronny liet zich niet afschrokken en zette zich onverschrokken aan de kop om die stelling niet meer af te staan.

Qua aantal km zaten we al direct op toerental en ook het tempo mocht er wezen. Nog een woordje van dank aan de weergoden die ons biezonder goed gezind waren.

verslag :Weer een mooi fietsweertje en veel volk voor een tochtje van Vincent naar Steenhuffel. Het was een licht geaccidenteerd parkoers. Peter waren we helaas onderweg kwijtgeraakt door een plaspauze. Een spijtige gebeurtenis. Het was een mooi tochtje dat op de Perksesteenweg werd afgesloten met een stevige versnelling.

verslag :Het seizoen is nog pril moet Willy gedacht hebben en plagerig liet hij de heuveltjes gewoon links liggen, hoewel ze binnen fietsbereik lagen.

Moedermeule,(Gelrode) Chartreuse, (Holsbeek)’t Rot(Nieuwrode) werden allemaal netjes vanop een afstand bekeken.

De tocht zelf was er niet minder mooi om, en het gaf ons de kans om het nieuwe seizoen rustig in te lopen.

verslag :Voor de eerste keer dit jaar gingen we de hellingen opzoeken. Niels bracht ons tot bijna in Waterloo. Er waren ongeveer 25 deelnmers.Onderweg kwamen we heel wat hellingen tegen. Dit was duidelijk nog net iets te vroeg voor velen. Het was stoempen om boven te geraken. De “muur” van Waver zat er natuurlijk ook bij. Gelukkig was het een mooi fietsweertje. Iedereen moe en een beetje te laat terug in het café.

Speedy (Christophe) en Ronny zetten zich in Kampenhout op de kop van een omvangrijk peleton en hebben die koppositie slechts afgestaan aan het lokaal.

Al goed want de vele kronkels zorgden in Werchter dat de volgwagen eventjes de mist inging.

Groep B was immers het grootst in aantal om over de (vandaag) enige volgwagen te beschikken.

Mooie rit Speedy, en aan pittig tempo. Bedankt alvat, en zeker voor herhaling vathaar.

verslag :Een regenachtige fietsdag dus niet zo veel fietsliefhebbers. We trokken richting Beauvechain.Eens inde buurt van Hamme-mille begon het wat te regenen. Gelukkig werd het daarna wat droger.Een mooi stevig ritje.

Ter Venne bleek uiteindelijk een grote lus rond Aarschot te zijn. Al het fraais van Groot Aarschot werd door Willy getoond. Te beginnen met Gelrode en zijn Moedermeule (hoewel de beklimming voorlopig nog werd gemeden).

Via Begijnendijk, Baal,Tremelo, Keerbergen en Haacht belanden wij op het terras bij Rita en Alain voor een frisse pint en een (koffie)koek.

Een schitterende fietsdag. Volop zon en tegen de middag meer dan 20 graden. Den Bert ging vandaag 22 fietsers tot in Bergom brengen en als het kon tegen een aardig tempo. De rit trok eerst richting Keerbergen. Daar kruiste de B-ploeg onze weg. Niemand voelde zich geroepen om naar de B-ploeg over te stappen.

Bert had een duidelijk plan. In het eerste deel ging hij iedereen” tureluur” rijden door het vele bochtenwerk om daarna het gashendel open te draaien en iedereen “ choco” te rijden. In het eerste deel is hij aardig gelukt want er waren er toch wel een aantal die wat weer vooraan gingen rijden om wat minder last te hebben van het harmonica effect. In het 2^e deel ging de gashendel inderdaad open. Er waren enkele “ Cancellara’s “ die de bende op sleeptouw namen. Tijdens de terugrit zaten er ook enkele hellingen tussen. Een “ aangename” afwisseling. De A-ploeg is ook “deels” hoffelijk te noemen. In plaats van aan een zebrapad door te knallen waren er toch enkelen die een jongen dame voorrang verleenden. Of dit echt hoffelijk was of te wijten aan het feit dat het een knappe jonge dame was die mooi glimlachte laten we in het midden. In Kessel-lo snelden we ook nog eens de C-ploeg voorbij. Niemand van die mannen voelde zich geroepen om aan te pikken. Tildonk naderde en dus ook de finale. Die was een beetje uitgesteld doordat we in Rotselaar blijkbaar de volgwagen kwijtgespeeld waren. Langs de vaart ging het tempo dan toch wel de hoogte in en welke mannen kwamen zich daar nu plots vooraan in de debatten mengen? Het waren de Pozzato’s van de WTC Relst. Gene meter kopwerk doen, maar mooi in het wiel naar voren stuiven. Daarbij bijna alles en iedereen uit het wiel rijden. Vervolgens zetten ze zich weer mooi in het peloton. Om hun sympathiek gedrag te etaleren deden ze het in de stokstraat nog eens over…….

In ieder geval was het een mooi ritje van 104 km dat vooral dankzij de familie Wellens en Hamers tegen 33 km/h word afgehaspeld en we waren mooi op tijd om op het terras van een pintje ( tegenwoordig noemt dat een “ice tea") te genieten.

Onbekend maakt onbemind. Ronny leerde ons dat Geel dichter bij huis ligt dan wel vermoed.

Was de rit naar Zammel meestal over grote wegen(hoewel niet druk) en met een stevige tegenwind, dan was de terugtocht een waar genot. De bossen van Herselt en omgeving in al hun glorie, en een duwtje wind in de rug maakten dat elke deelnemer benieuwd was om dat parcours vast te krijgen om het later nog eens over te doen.

Weeral een goede fietsdag alhoewel de zon er in de voormiddag niet door kwam. Gelukkig was ze daar als we van ons ritje terug waren.De rit begon zonder volgwagen.Er was een probleem met het sleutelcontact.

Luc reed met een 22-tal man eerst richting Boortmeerbeek, Hever en Perk. In Steenokkerzeel was er echter een valpartij. De zoon van Wim was ten val geraakt. Gelukkig was het niet al te erg. Via allerlei kronkels kwamen we plots op een steil kasseiweggetje in Eizer terecht.Alweer pech. Peter z'n verlengstuk van de binnenband was in de velg gesukkeld. Helaas kon hij niet verder rijden en moest de volgwagen die de B-ploeg volgde Peter komen depanneren. Gelukkig was die niet zo ver ....... maar in Londerzeel ! Verder ging het richting Huldenberg en natuurlijk moest de Smeisberg erbij zijn. De Smeisberg nog maar net afgereden en we hadden opnieuw pech. Erik had deze keer lekke band.Het duurde wel een poosje voor dit terug in orde was, maar dan konde we weer verder. het ritme was er wel wat uit echter tijdens de laatste 5 km hadden ze er terug zin in. Met een stevig tempo en een finaal spurtje ging het terug rinchting Relst. Een mooi ritje, Luc.

Peizegem was de bestemming van Willy maar wegenwerken maakten dat Londerzeel het einddoel werd.

Via Perk en Elewijt, over Weerde en Verbrande Brug, Beigem, en Eversem werd het klimmetje van Eddy Merckx bedwongen om vervolgens Meise aan te doen.

Via Wolvertem en Londerzeel naar Kapelle op de Bos. Over Zemst en Hofstade, Schiplaken, en de Langestraat werd het lokaal opnietyw aangedaan na iets meer dank 80km.

Spijtige valpartijen in het begin van de rit voor Saskia, en medio tir voor Fons(Leon) Peeters. Gelukkig zonder veel erg hoewel Fons later op de dag toch verkoos om nader onderzoek te laten uitvoeren.

Bedenking: Per 2 fietsen en veiligheid laten primeren blijft een absolute voorwaarde.

Met een hoogdag als Pasen en schitterend lenteweer maken we eventjes de overtocht naar Waals Brabant. Op algemene aanvraag mocht de rit worden versierd met een paar bulten. Van zodra de Leuvense steenweg wordt overgestoken weet iedereen wel hoe laat het is. De klim naar de zendmast in Veltem was het begin.Bertembos komt er dan al snel aan, en Bertem uit rijden richting Leefdaal en Neerijse is telkens een beproeving.

Van Nethen naar Pecrot is ook niet bepaald bergaf(hoewel omgekeerd nog lastiger) en dan lag daar nog dat venijnig bultje in Florival.

Overijse blijft een kuitenbijter maar vanaf Duisburg naar Kampenhout met de wind in de rug bleek een makkie. Tot in Nederokkerzeel-Laar waar ruiter en paard de oorzaak waren dat Fons(Leon) voor de tweede zondag op rij kennis maakte met het asfalt.

verslag :Weer een mooie fietsdag. Er werd er meteen ingevlogen.Al spoedig ondervonden we dat er serieus tegenwind stond, maar dat deerden sommigen niet. 35-37 km/h was geen probleem om dit aan te houden. Dicht bij Hoegaarden reden we even door " het bos van Wallers" zoals Gerry beschreef. 500 m kasseien met op een paar plekjes nog wat modder. Iedereen erdoor zonder kleerscheuren.Daarna stond de wind wat meer in het voordeel echter de politie niet. Die stuurde ons van het parkoers. Met wat orientatieoefeningen konden het parkoers terug oprijden. Nog even via Pellenberg en Kessel-Lo in gestrekte draf richting Relst. Een stevige eindrush in de Leuvenstraat en de stokstraat kon er nog af. Na 95 km zat het er op.

Wat een prachtweer. We zijn werkelijk verwend. Willy Godts leidt ons vandaag immers naar Boutersem. Voor de Hagelandse bloesems zijn we wat te laat maar het landschap loont wel de moeite.

Na de Chartreuse in Holsbeek en een paar klimmetjes in Linden volgen de veldwegen van Lubbeek en omgeving. Boutersem al in zicht, vervolgens een afdaling en al snel zitten we op het dak van Vlaams Brabant. De Hoogstepuntlaan in Pellenberg liegt er niet om. Nu nog even de Kasteeldreef in Hoog-Linden en de karavaan kan huiswaarts via de Vaartkom en dito jachthaven van Leuven.

Wie van klimmen hield was meer dan in zijn sas. Iedere deelnemer enthousiast en voldaan. Het terras bij Rita werd aangedaan na 80 km.

Weer een mooi dagje voor een stevig tochtje. Een ritje door Walter uitgestippeld. De eerste 20 kilometers verliepen verdacht rustig. De oorzaak was de wind die voornamelijk in het voordeel stond. Echter eenmaal richting Gelrode stond de tamelijk felle wind stevig in het nadeel. De stevige tegenwind weerhield er sommigen toch niet van om de snelheid hoog te houden. Naar het einde toe was het duidelijk dat door de wind slachtoffers waren gevallen. Via de Wijgmaal kwamen in herent op de Mechelsesteenweg. Daar reden we in gestrekte draf richting Relst. Een mooi stevig ritje.

De superlatieven voor het weer blijven groeien. De bestemming van vandaag bleek redelijk onbekend maar eenmaal onderweg werd het snel duidelijk dat het Hageland een favoriete plek is van Willy. Terechte keuze overigens zeker in dit seizoen en bij zulk prachtig weer. Over Rotselaar en Holsbeek belanden wij in Kortrijk-Dutsel, en vervolgens door de weidse velden in Tielt-Winge.

Via Rillaar en Gelrode ( en menige Hagelandse bult) over Rotsel aar en Haacht werd het terras van het lokaal aangedaan.

Een kleine hapering niet te na gesproken verlipe de rit vlekkeloos. Dankuwel Willy. Tot een volgende.

De traditionele rit van Bart richting Opwijk. Door de stevige wind was het van het begin al beuken geblazen. Onderweg vielen er ook enkele druppeltjes, maar daar bleef het gelukkig bij. Eenmaal in Opwijk waren er weer meer vrijwilligers om wat kopwerk te doen. Het tempo ging ook wat de hoogte in. Er werd ook traditioneel afgesloten met een tempoverhoging op de Perksesteenweg. Een mooi ritje en net op tijd verscheen de zon om op het terras van een drankje te kunnen genieten.

Een bedrukte stemming vandaag bij het vertrek. Menig lid zat in gedachten nog bij Didier Devue die ons zo plots moest verlaten.

Van het voorspelde regenweer bleek om 08.30 uur niet veel te kloppen. De wind was wel nadrukkelijk aanwezig en liet zich voelen.

Met een Waals-Brabantse bestemming weten we dat de hoogtemeter zal aanslaan. De bekende Grubbe in Everberg, de doortocht in Leefdaal en Neerijse, waren slechts een voorproefje voor wat te wachten lag. Helemaal mooi werd het immers in Piètrebais, Sart-Melin, en Gobertange.

Vooraleer de toren van Hoedaarden te aanschouwen diende eerst nog de kasseien van Saint Rémy Geest verteerd. Wie Hoegaarden zegt denk aan de kasseiklim naar Hauthem en ja hoor hij was niet te mijden.

In de velden tussen Hoegaarden en Bierbeek stond de wind pal op de neus en het was dank zij de prima aflossingen dat een strak tempo kon worden onderhouden.

Via Haasrode en Heverlee, de Leuvense ring op Herent en Veltem-Beisem weer in het lokaal na 86 km. Behouden rit, met uitzondering van een drietal lekke banden.

In aller laatste instantie vonden we 2 vrijwilligers om een ritje voor hun rekening te nemen. Het was wel een niet voorbereidde rit, maar dit leek je niet te merken. Via Huldenberg, Neerijse ging het richting Oud-Heverlee.Daarna volgde Bierbeek en Pellenberg. Het was stoempen want er stond behoorlijk wat wind.De materiaalpech was aanzienlijk. Een kaderbreuk en 2 lekke banden was het verdict. Dit hoeft niet elke week te gebeuren. Voor rest was het een heel leuke rit. Bedankt Johan en Luc !

Geen mens die wist waar die bestemming kon liggen. Er werd voorwaar een pint beloofd voor haar/hem die het ‘land’ kon situeren. Wily ’s voorkeur voor het Hageland is ons al bekend maar de manier waarop we deze keer de ‘Roeselberg’ op klauterden was wel compleet nieuw, en knap lastig.

De Bremberg deed daar niet veel voor onder en nu begrijpen we maar al tegoed waar de klimbenen van baron en doctor honoris causa Eddy Merckx vandaan komen.

Na Kiezegem volgde Meensel, (en het land van Belofte) en dan komt Bekkevoort aan de beurt. Bergop uiteraard want dalen kan niet blijven duren.

De (Herman) ‘Schillekensberg’ namen we er nog graag bij en dachten nu…..enkel nog te wind te overwinnen.

Dalen naar Schoonderbuken , Rillaar, en Houwaart en plots lag daar nog de Houwaartseberg.

Maar gezien hoe vlot die 79 jarige van Everberg die hindernis nog nam ? Hij zat samen met zijn companen wel al kilometers in ons kielzog. Toch dikke chapeau.

Vanaf Nieuwrode was enkel de wind nog een tegenstander want de brug over de autostrade van Wezemaal werd vlotjes genomen tegen meer dan 30 km per uur.

We noemen niet graag namen maar Jan, Peter, Ronny en Wim toch hartstikke bedankt voor het sleurwerk.

Verslag: Een mooie zonnige fietsdag. Johan had een zwaar tochtje voorzien. Alle steile hellingen in de buurt van Overijse, Huldenberg, Eizer,... werden beklommen. In totaal maar liefst 800 hoogtemeters. Echt iets voor berggeiten.

Verschillend mensen keken omhoog en het zag er niet goed uit (zwaar bewolkt met kans op regen) Omdat de A ploeg richting Waver reden, besloten verschillende om maar met de B fietsers mee te rijden. Had de mededeling gegeven dat het maar wat vals plat ging zijn, maar Remy (Ronny) is Remy en verklapte niets. Dit was ook de bedoeling om ervoor te zorgen dat alles vlotjes zou verlopen. We reden richting Haacht om zo binnendoor te rijden naar Werchter. Daar namen we eventjes richting Rotselaar, maar sloegen af richting Wakkerzeel om zo binnendoor naar Rotselaar te rijden. We kwamen uit aan de melkerij van Danone en namen richting Holsbeeck. Juist voor dit dorp begonnen sommige al iets te voelen dat de chartreuse eraan kwam. Daarna daalde we af maar voor we richting Linden fietste gingen we nog eventjes terug bergop. Beneden aan de splitsing namen we richting Leuven en iedereen keek raar op. Uiteindelijk kwamen in Kessel-Lo aan de Diestsesteenweg. Daar staken we de baan over richting Boven-LO, en iedereen weet nu van waar deze naam komt (10%) naar omhoog. We reden zo verder richting Pellenberg, maar onverwachts sloegen we links af langs een landelijk weg om zo uit te komen aan Pellenberg Kliniek. Dus weer bergop. Boven aangekomen sloegen we links af om zo landelijk richting Lubeek te fietsen. Maar dan was het moment aangebroken om even de gaskraan open te trekken. Lichtjes bergaf met de wint in de rug haalden we snelheden van iets boven de 40/uur, iedereen kreeg het gevoel dat hij beroepsrenner was. Maar in Lubeek aangekomen was de pret er weer af en was de volgende helling daar. Boven aangekomen gingen we terug langs landelijke wegen en vele vergezichten richting Kasteel van Horst. Iedereen dacht in zijn binnenste dat de hellingen achter de rug waren, maar Ik had nog iets achter de rug gehouden. Op zeker moment sloegen we rechts af en kwam de laatste beklimming en niemand wist waar hij was tot we op zekere ogenblik aan de moedermolen stonden. Nu waren de beklimmingen achter de rug, maar nu wisten we dat de wint parten ging spelen tot aankomst. We reden dan richting Betekom, Tremelo en nog wat langs landelijke wegen van Keerbergen om uit te komen in Rijmenam. We fietsten verder richting Boortmeerbeek en Kampenhout- Relst. We hadden 88 km en 460 hoogtemeters. Iedereen tevreden aangekomen zonder gezeur onderweg. Met dank aan de A fietsers die regelmatig aan kop wisselde. Voor mij was het gewoon TOP om met zo’n prachtige ploeg op stap te gaan.

Met 21 aan de start voor een vlak tochtje richting Lier. Eerst leidde Walter ons naar de moedermolen om dan via Aarschot naar Heist op den Berg te rijden.Hier waren de wegen mooi,lang en recht.Ook stond de wind wat tegen dus het ideal scenario om het "molentje" op gang te trekken. Dit ging prima. Alle 21 reden mooi mee en een constante snelheid van 40 km/h werd aagehouden zonder al te veel moeite. Naar het eidne toe begon het bij een aantal wel te wegen, maar eenmaal de Persesteenweg opgedraaid roken ze de stal..... Een mooi ritje van een goeie 100 km. Merci Walter!